O Tempora, o Mores - III

Ναι, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια είναι μεν προϊόντα μυθοπλασίας, ΟΜΩΣ: Άλλο "μυθοπλασία" (fiction) και άλλο ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, η οποία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τις απαρχές της Ιστορίας κάθε λαού και με την ίδια του την ταυτότητα, εθνική όσο και υποστασιακή. Εξίσου σόλοικο θα ήταν να παρουσιαστεί, λόγου χάρη, ο Gilgamesh σαν Εσκιμώος ή Viking. Οι ορκισμένοι υπέρμαχοι των νεωτερικών αυτών τάσεων χρησιμοποιούν άσκεφτα και εσφαλμένα ορολογία την οποία δεν καταλαβαίνουν (ούτε θέλουν, προφανώς, να κατανοήσουν) και χωρίς να έχουν σε βάθος γνώση του εκάστοτε επίμαχου θέματος, των ιστορικών καταβολών και των παραβολικών του προεκτάσεων. Η τέχνη είναι ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, με πραγματολογικό υπόβαθρο απολύτως απαραίτητο ώστε να μπορεί να λειτουργήσει υπερβατικά, συμβολικά/αλληγορικά. Και καμιά (υποτιθέμενη) καλλιτεχνική ελευθερία ή "ποιητική άδεια" δεν αποτελεί άλλοθι ώστε να κάνουμε κυριολεκτικά ό,τι μας καπνίσει (ή ό,τι... καπνίσαμε).

Μελιτζάνες Ψητές στο Φούρνο

Πανδαισία λαχανικών για κάθε εποχή

Σήμερα, ύστερα από πολύ καιρό, πεθύμησα μελιτζάνες και είχα την τύχη να βρω ωραιότατες φλάσκες στο μανάβικο της γειτονιάς μου. Η Μικρασιάτισσα γιαγιά μου τις έφτιαχνε μουσακά, ή τις έκοβε χοντρές στρογγυλές φέτες τις οποίες τηγάνιζε ελαφρά και στη συνέχεια τις έψηνε στο φούρνο, στρωμένες με ντοματοπελτέ και ό,τι τυρί ή τυριά υπήρχαν στο ψυγείο (συνήθως φέτα ή ανθότυρο), ενώ η Στερεοελλαδίτισσα μαμά μου προτιμά να τις γεμίζει όπως τις ντομάτες ή να τις τηγανίζει κομμένες σε λεπτές φέτες και βουτηγμένες σε χυλό, κατά κανόνα μαζί με κολοκυθάκια.