Στη Ζούγκλα του Μαυροπίνακα

Η μόρφωση θέλει θυσίες. Των δασκάλων.

Με αφορμή την τραγική κατάληξη της καθηγήτριας Αγγλικών - κατά άκρως ειρωνική, μάλιστα, σύμπτωση την παραμονή της ημέρας που είναι αφιερωμένη στη Γυναίκα και την επομένη της Πανελλήνιας Ημέρας Κατά της Ενδοσχολικής Βίας - θυμήθηκα τα δικά μου χρόνια ως μαθήτρια στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Έτυχε τότε να έχουμε έναν δυο καθηγητές οι οποίοι πραγματικά δεν παλεύονταν, μα και μερικοί μαθητές δεν πήγαιναν πίσω. Η συμπεριφορά των τελευταίων προς ορισμένους από τους καθηγητές των μαθημάτων που θεωρούνταν "η ώρα του παιδιού" (αν και μάλλον πταίσμα μπροστά στα όσα μαρτύρια τραβούσε η άτυχη καθηγήτρια) ήταν η κύρια αιτία που δεν επεδίωξα να διοριστώ σε σχολείο. Έκανα βέβαια ιδιαίτερα μαθήματα για πολλά χρόνια και με αρκετά "δύσκολα" παιδιά - άλλο όμως ένα μόνο παιδί που το βλέπεις για καμιά ώρα μια ή δυο φορές την εβδομάδα, και άλλο μια ολόκληρη τάξη.

38η Έκθεση Βιβλίου - Πασαλιμάνι

13-28 Ιουνίου 2026

22η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Αφιέρωμα: Γενιά Αναγνωστών/Δημιουργοί Βιβλίων - Τιμώμενη χώρα: Βουλγαρία

Πορφυρό Ποτάμι του Yukio Mishima

Στο θέατρο Μεταξουργείο

O Tempora, o Mores - III

Ναι, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια είναι μεν προϊόντα μυθοπλασίας, ΟΜΩΣ: Άλλο "μυθοπλασία" (fiction) και άλλο ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, η οποία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τις απαρχές της Ιστορίας κάθε λαού και με την ίδια του την ταυτότητα, εθνική όσο και υποστασιακή. Εξίσου σόλοικο θα ήταν να παρουσιαστεί, λόγου χάρη, ο Gilgamesh σαν Εσκιμώος ή Viking. Οι ορκισμένοι υπέρμαχοι των νεωτερικών αυτών τάσεων χρησιμοποιούν άσκεφτα και εσφαλμένα ορολογία την οποία δεν καταλαβαίνουν (ούτε θέλουν, προφανώς, να κατανοήσουν) και χωρίς να έχουν σε βάθος γνώση του εκάστοτε επίμαχου θέματος, των ιστορικών καταβολών και των παραβολικών του προεκτάσεων. Η τέχνη είναι ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, με πραγματολογικό υπόβαθρο απολύτως απαραίτητο ώστε να μπορεί να λειτουργήσει υπερβατικά, συμβολικά/αλληγορικά. Και καμιά (υποτιθέμενη) καλλιτεχνική ελευθερία ή "ποιητική άδεια" δεν αποτελεί άλλοθι ώστε να κάνουμε κυριολεκτικά ό,τι μας καπνίσει (ή ό,τι... καπνίσαμε).

Μελιτζάνες Ψητές στο Φούρνο

Πανδαισία λαχανικών για κάθε εποχή

Σήμερα, ύστερα από πολύ καιρό, πεθύμησα μελιτζάνες και είχα την τύχη να βρω ωραιότατες φλάσκες στο μανάβικο της γειτονιάς μου. Η Μικρασιάτισσα γιαγιά μου τις έφτιαχνε μουσακά, ή τις έκοβε χοντρές στρογγυλές φέτες τις οποίες τηγάνιζε ελαφρά και στη συνέχεια τις έψηνε στο φούρνο, στρωμένες με ντοματοπελτέ και ό,τι τυρί ή τυριά υπήρχαν στο ψυγείο (συνήθως φέτα ή ανθότυρο), ενώ η Στερεοελλαδίτισσα μαμά μου προτιμά να τις γεμίζει όπως τις ντομάτες ή να τις τηγανίζει κομμένες σε λεπτές φέτες και βουτηγμένες σε χυλό, κατά κανόνα μαζί με κολοκυθάκια.

Steam Replay 2025

Discolored 2 (2025)

(Ξανα)χρωματίζοντας έναν γκρίζο, άψυχο κόσμο

Εικαστικά εξαίσια σουρεαλιστική περιπέτεια (στο ίδιο περίπου στυλ με το πρώτο παιχνίδι της σειράς Discolored, αυτήν τη φορά με προαιρετικούς εχθρούς και bosses) διά χειρός Jason Godbey, στην οποία προσπαθούμε να επαναφέρουμε τα χρώματα σ' έναν κόσμο που μια κακόβουλη οργάνωση τον έχει καταντήσει ολότελα γκρίζο και οριακά άψυχο, δίχως καμιά ζωντάνια και χαρά. Προκειμένου να επιτύχουμε το σκοπό μας, χρησιμοποιούμε χρωματικά πρίσματα και διάφορα κυριολεκτικά/υλικά και μεταφορικά/άυλα εργαλεία και αντικείμενα τα οποία συλλέγουμε στην πορεία. Εκ πρώτης όψεως, οι μηχανισμοί των γρίφων που διαδοχικά συναντάμε δίνουν ίσως την εντύπωση ότι δεν έχουν ιδιαίτερη λογική, αλλά μόλις συλλάβουμε τη δομή του παιχνιδιού και αφεθούμε να μας εμβυθίσει στο σύμπαν των ιδεών του, τα πάντα αρχίζουν να αποκτούν το νόημά τους. Ομολογώ, εντούτοις, πως με μπέρδεψε ελαφρώς η οπτική γωνία (το "βλέμμα της κάμερας") ως προς τους χαρακτήρες που εμφανίζονται στην πορεία και δεν μας συστήνονται παρά υπαινικτικά και αόριστα. Ποιον ακριβώς υποτίθεται ότι "ενσαρκώνει" ο παίκτης; Την κυρία με την κόκκινη στολή, μεταξύ μυστικής πράκτορα και επιστήμονα; Τον νεαρό του οποίου τη φωτογραφία έχουμε από νωρίς ανακαλύψει στο γραφείο; Ή θεωρούμε εξαρχής δεδομένη μια "σιωπηρή" εναλλαγή ανάμεσά τους; Ίσως μου διαφεύγει κάτι, μα είχα την αίσθηση πως δεν υπήρξε η απαραίτητη σαφήνεια στο θέμα αυτό - συν την αιφνίδια μετάβαση από πρώτο σε τρίτο πρόσωπο κοντά στο τέλος. Κατά τα άλλα, πανέξυπνο το κεντρικό εύρημα με το ενδιαφέρον φιλοσοφικό του υπόβαθρο, καθώς και με στιγμές ευφυώς υπόγειου χιούμορ και μετα-στοιχεία που προσωπικά με συνάρπασαν. Μόλις τερμάτισα το Discolored 2 σε Safe Mode ("ασφαλή" λειτουργία, χωρίς τους εχθρούς) και σύντομα θα δοκιμάσω τη Standard ("κανονική").

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το ίδιο άρθρο στα Αγγλικά δημοσιεύτηκε στο προφίλ μου στον επίσημο ιστότοπο του Steam (25.11.25).

Αντίστροφο Ημερολόγιο Γρίφων 2025

25 μέρες - 25 αινίγματα

Ύστερα από τρία Αντίστροφα Ημερολόγια Γρίφων (Advent Calendars, "που λέτε κι εσείς εκεί") τα οποία είχα φτιάξει για τα Χριστούγεννα του 2020, 2022 και 2024 αντίστοιχα, παρουσιάζω ένα καινούργιο παιχνίδι γρίφων με 25 αινίγματα, ένα για κάθε μέρα του Δεκέμβρη ως τα Χριστούγεννα.

Οι Κληρονόμοι της Κατάρας (2025)

Η καταραμένη κληρονομιά της ανθρώπινης γενεαλογίας

Στο πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο Οι Κληρονόμοι της Κατάρας (εκδόσεις Πνοή 2025), η Ευαγγελία Πέτρογλου αφηγείται ένα οικογενειακό έπος/δράμα με αφετηρία όσο και άξονα ένα αρχέτυπο "αμάρτημα": το φθόνο μεταξύ αδελφών. Ένα από τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα - προπατορικό κι εκείνο σαν την ανυπακοή των Πρωτοπλάστων - ο φθόνος με τις αιτίες, τις συνέπειές του και τα άμεσα ή έμμεσα παρεπόμενά τους, συνεπικουρούμενος από το επίσης θανάσιμο αμάρτημα της απληστίας, κατευθύνει την πορεία, τα κίνητρα και τη δράση των προσώπων σε χωροχρόνους παράλληλους, διασταυρούμενους και εγκιβωτισμένους ενίοτε, ξετυλίγοντας τις ατομικές τους ιστορίες μέσα από τις διαπλεκόμενες διαδρομές τους.

Αν και σε αντιδιαστολή με τον Κάιν και τον Άβελ, το κεντρικό δίδυμο εδώ είναι άντρας και γυναίκα (ο Γιάννης και η Δωροθέα) γύρω στην εποχή μας, με τις ανάλογες μετατροπές στη μυθοπλαστική και ψυχολογική δυναμική, η αναγωγή της "κατάρας" στις βιβλικές καταβολές του αδελφικού ανταγωνισμού και φ(θ)όνου είναι αναπόφευκτη - αφού, στην ουσία, οι θρησκείες δεν αποτελούν παρά συμπιλήματα αιτιολογικών μύθων που επιχειρούν να ερμηνεύσουν το μέγα μυστήριο του περιβάλλοντος κόσμου σε απευθείας συνάρτηση μ' αυτό της ανθρώπινης, συγκεκριμένα, φύσης. Η οποία έμελλε να περάσουν αιώνες ολόκληροι ώσπου να "γεννήσει" και να απασχολήσει, σε επίσημα θεωρητικό αλλά και πρακτικό επίπεδο, επιστήμες όπως η ψυχανάλυση και η ψυχιατρική, που καταπιάστηκαν με τον δυσεπίλυτο γρίφο του ανθρώπινου όντος, τη λαβυρινθώδη - και συχνά βαραθρώδη - περιπλοκότητα του εσώτερου σύμπαντός του.