Μαύρη Χρυσαλλίδα (1990)

Τη σειρά Μαύρη Χρυσαλλίδα είχαμε αρχίσει να τη βλέπουμε οικογενειακώς όταν πρωτοπροβλήθηκε στην κρατική τηλεόραση (αρχές δεκαετίας του '90), αλλά ύστερα από μερικά επεισόδια την εγκαταλείψαμε. Τον ακριβή λόγο δεν τον θυμάμαι, καθώς έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Αν και η κατασκοπεία ως πυρηνικό συστατικό πλοκής είναι συνήθως αβανταδόρικη, συναρπαστική χάρη στη λογοτεχνική και κινηματογραφική "μυθολογία" που την περιβάλλει, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν στάθηκε ικανή να μας κρατήσει το ενδιαφέρον ως το τέλος.

Με την ευκαιρία της επαναπροβολής της στο ERTFlix, έκανα μια απόπειρα να την παρακολουθήσω ολόκληρη - μήπως και εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που απέτυχαν να μας καθηλώσουν την πρώτη φορά. Η σειρά (1990) είναι δημιουργία της σεναριογράφου Ηρώς Μάνεση και του σκηνοθέτη Πολ Σκλάβου (Μαντάμ Σουσού, Η Ετυμηγορία), με πρωταγωνιστές την Τζένη Καρέζη (Δεσποινίς Διευθυντής, Μαντώ Μαυρογένους) και τον Κώστα Καζάκο (Κοινωνία Ώρα Μηδέν, Κοντσέρτο για Πολυβόλα), πλαισιωμένους από μια πλειάδα γνωστών και καταξιωμένων ηθοποιών (Αλέκα Κατσέλη, Τίμο Περλέγκα, Γιώργο Κυρίτση, Έφη Ροδίτη, Σοφοκλή Πέππα, Δημήτρη Τζουμάκη, Νίκο Βανδώρο, Σοφία Ολυμπίου, Βασίλη Τσάγκλο, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, Θόδωρο Κατσαφάδο), αλλά και νεότερων, πολλοί από τους οποίους έμελλε να εξελιχθούν στους τηλεοπτικούς, κυρίως, αστέρες της επόμενης δεκαετίας (Βάσια Παναγοπούλου, Αίαντα Μανθόπουλο, Μπάμπη Χατζηδάκη, Αρτό Απαρτιάν, Στέλιο Μάινα, Νίκο Παπαδόπουλο, Ιωάννα Τσιριγκούλη).

Πρωτομαγιάτικη Έκθεση Βιβλίου - Νέα Σμύρνη

24 Απριλίου-3 Μαΐου 2026 στο Άλσος Νέας Σμύρνης

Αρχαίες Ελληνίδες του Μύθου & της Ιστορίας

Παρουσίαση βιβλίου του Γρηγόρη Νικηφ.Κοσσυβάκη

Μελοποιημένα Έργα Δικηγόρων Λογοτεχνών του Πειραιά

Από τη μουσικοσυνθέτρια Ελένη Γκαϊτατζή

Παραμυθίες του Τάκη Σιδέρη

18 Μαρτίου-22 Απριλίου 2026 στην γκαλερί Έρση

Στη Ζούγκλα του Μαυροπίνακα

Η μόρφωση θέλει θυσίες. Των δασκάλων.

Με αφορμή την τραγική κατάληξη της καθηγήτριας Αγγλικών - κατά άκρως ειρωνική, μάλιστα, σύμπτωση την παραμονή της ημέρας που είναι αφιερωμένη στη Γυναίκα και την επομένη της Πανελλήνιας Ημέρας Κατά της Ενδοσχολικής Βίας - θυμήθηκα τα δικά μου χρόνια ως μαθήτρια στο γυμνάσιο και στο λύκειο. Έτυχε τότε να έχουμε έναν δυο καθηγητές οι οποίοι πραγματικά δεν παλεύονταν, μα και μερικοί μαθητές δεν πήγαιναν πίσω. Η συμπεριφορά των τελευταίων προς ορισμένους από τους καθηγητές των μαθημάτων που θεωρούνταν "η ώρα του παιδιού" (αν και μάλλον πταίσμα μπροστά στα όσα μαρτύρια τραβούσε η άτυχη καθηγήτρια) ήταν η κύρια αιτία που δεν επεδίωξα να διοριστώ σε σχολείο. Έκανα βέβαια ιδιαίτερα μαθήματα για πολλά χρόνια και με αρκετά "δύσκολα" παιδιά - άλλο όμως ένα μόνο παιδί που το βλέπεις για καμιά ώρα μια ή δυο φορές την εβδομάδα, και άλλο μια ολόκληρη τάξη.

38η Έκθεση Βιβλίου - Πασαλιμάνι

13-28 Ιουνίου 2026

22η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Αφιέρωμα: Γενιά Αναγνωστών/Δημιουργοί Βιβλίων - Τιμώμενη χώρα: Βουλγαρία

Πορφυρό Ποτάμι του Yukio Mishima

Στο θέατρο Μεταξουργείο

O Tempora, o Mores - III

Ναι, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια είναι μεν προϊόντα μυθοπλασίας, ΟΜΩΣ: Άλλο "μυθοπλασία" (fiction) και άλλο ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ, η οποία είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τις απαρχές της Ιστορίας κάθε λαού και με την ίδια του την ταυτότητα, εθνική όσο και υποστασιακή. Εξίσου σόλοικο θα ήταν να παρουσιαστεί, λόγου χάρη, ο Gilgamesh σαν Εσκιμώος ή Viking. Οι ορκισμένοι υπέρμαχοι των νεωτερικών αυτών τάσεων χρησιμοποιούν άσκεφτα και εσφαλμένα ορολογία την οποία δεν καταλαβαίνουν (ούτε θέλουν, προφανώς, να κατανοήσουν) και χωρίς να έχουν σε βάθος γνώση του εκάστοτε επίμαχου θέματος, των ιστορικών καταβολών και των παραβολικών του προεκτάσεων. Η τέχνη είναι ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ, με πραγματολογικό υπόβαθρο απολύτως απαραίτητο ώστε να μπορεί να λειτουργήσει υπερβατικά, συμβολικά/αλληγορικά. Και καμιά (υποτιθέμενη) καλλιτεχνική ελευθερία ή "ποιητική άδεια" δεν αποτελεί άλλοθι ώστε να κάνουμε κυριολεκτικά ό,τι μας καπνίσει (ή ό,τι... καπνίσαμε).