Ρετρό, μα πάντα επίκαιρο υπαρξιακό "μιμίδιο"
Καθώς ουδέποτε με ενδιέφερε να ακολουθήσω "οπαδικά" τις εκάστοτε ιδεολογίες/ιδεοληψίες του συρμού ώστε να μη χαρακτηριστώ εχθρός της προόδου και διάφορα άλλα γλαφυρά, με όλο το θάρρος της γνώμης μου διαφωνώ και απογοητεύομαι με τον χειρίστως εννοούμενο "εκσυγχρονισμό" θρυλικών, κοσμαγάπητων ηρώων από την παγκόσμια κλασική λογοτεχνία, που τείνουν να παρουσιάζονται στη μικρή ή στη μεγάλη οθόνη ολοένα και πιο "μεταλλαγμένοι", σε βαθμό ώστε να γίνονται αγνώριστοι και ο αρχικός τους λόγος ύπαρξης να χάνει σχεδόν κάθε νόημα.
Από περιέργεια, ανεβάζω σε διαδικτυακό εργαλείο ανίχνευσης AI (το οποίο, ειρωνικά, λειτουργεί κι αυτό με τεχνητή νοημοσύνη) ένα δοκιμιακό άρθρο μου από το 2008. Το βρίσκει 78% τεχνητό (!) και μου αραδιάζει τρόπους για να... το κάνω πιο ανθρώπινο. "More human than human is our motto", που έλεγε (προφητικά) και ο αείμνηστος Dr. Tyrell.
Όντως, μεγάλο πρόβλημα στον ύπνο το ΕΑΡΑΚΧ, το ΦΡΜΕΤΙς και το ΑΓΚΛΑΙΣ. Άσε πια το ΚΕΧΚΗΣ και το FIXXΣΑ. Ή, όταν εμπιστεύεσαι στην τεχνητή "νοημοσύνη" το λεκτικό διαφημιστικού σου σποτ για μέθοδο καταπολέμησης της αϋπνίας.
Μια δική μου αυτοσχέδια, πειραματική παραλλαγή του αγαπημένου και πολύ δροσιστικού καλοκαιρινού γλυκού με ζελέ και γιαούρτι. Χρησιμοποίησα έτοιμη σκόνη ζελέ λεμόνι γιατί αυτήν είχα στο σπίτι, αλλά και οποιαδήποτε άλλη γεύση μάλλον θα δώσει παρεμφερές αποτέλεσμα. Η κρέμα γάλακτος (κατά προτίμηση light) μπαίνει στη θέση του γιαουρτιού και δίνει γεύση πιο απαλή και "γεμάτη" συγχρόνως. Αντί για καφέ (εγώ έβαλα ένα ατομικό φακελάκι στιγμιαίο εσπρέσο Azera - not sponsored), μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κακάο σε αντίστοιχη αναλογία. Ενδιαφέρον θα έχει επίσης ο συνδυασμός με κόκκινα ζελέ (φράουλα, κεράσι ή ρόδι).
Εκδόσεις: Ψηφιακή Αυτοέκδοση
Έτος Έκδοσης: 2026
Ηλεκτρονικό Βιβλίο (PDF, A4)
Σελίδες: 50
Εξώφυλλο & Εικονογράφηση: Μάριον Χωρεάνθη
Διάθεση: @ Archive.org
Τη σειρά Μαύρη Χρυσαλλίδα είχαμε αρχίσει να τη βλέπουμε οικογενειακώς όταν πρωτοπροβλήθηκε στην κρατική τηλεόραση (αρχές δεκαετίας του '90), αλλά ύστερα από μερικά επεισόδια την εγκαταλείψαμε. Τον ακριβή λόγο δεν τον θυμάμαι, καθώς έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε. Αν και η κατασκοπεία ως πυρηνικό συστατικό πλοκής είναι συνήθως αβανταδόρικη, συναρπαστική χάρη στη λογοτεχνική και κινηματογραφική "μυθολογία" που την περιβάλλει, στη συγκεκριμένη περίπτωση φαίνεται πως δεν στάθηκε ικανή να μας κρατήσει το ενδιαφέρον ως το τέλος.
Με την ευκαιρία της επαναπροβολής της στο ERTFlix, έκανα μια απόπειρα να την παρακολουθήσω ολόκληρη - μήπως και εντοπίσω τα στοιχεία εκείνα που απέτυχαν να μας καθηλώσουν την πρώτη φορά. Η σειρά (1990) είναι δημιουργία της σεναριογράφου Ηρώς Μάνεση και του σκηνοθέτη Πολ Σκλάβου (Μαντάμ Σουσού, Η Ετυμηγορία), με πρωταγωνιστές την Τζένη Καρέζη (Δεσποινίς Διευθυντής, Μαντώ Μαυρογένους) και τον Κώστα Καζάκο (Κοινωνία Ώρα Μηδέν, Κοντσέρτο για Πολυβόλα), πλαισιωμένους από μια πλειάδα γνωστών και καταξιωμένων ηθοποιών (Αλέκα Κατσέλη, Τίμο Περλέγκα, Γιώργο Κυρίτση, Έφη Ροδίτη, Σοφοκλή Πέππα, Δημήτρη Τζουμάκη, Νίκο Βανδώρο, Σοφία Ολυμπίου, Βασίλη Τσάγκλο, Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, Θόδωρο Κατσαφάδο), αλλά και νεότερων, πολλοί από τους οποίους έμελλε να εξελιχθούν στους τηλεοπτικούς, κυρίως, αστέρες της επόμενης δεκαετίας (Βάσια Παναγοπούλου, Αίαντα Μανθόπουλο, Μπάμπη Χατζηδάκη, Αρτό Απαρτιάν, Στέλιο Μάινα, Νίκο Παπαδόπουλο, Ιωάννα Τσιριγκούλη).