Ζελέ Λεμόνι με Κρέμα Γάλακτος & Καφέ

Περίπλοκη διαστρωμάτωση επιγεύσεων

Μια δική μου αυτοσχέδια, πειραματική παραλλαγή του αγαπημένου και πολύ δροσιστικού καλοκαιρινού γλυκού με ζελέ και γιαούρτι. Χρησιμοποίησα έτοιμη σκόνη ζελέ λεμόνι γιατί αυτήν είχα στο σπίτι, αλλά και οποιαδήποτε άλλη γεύση μάλλον θα δώσει παρεμφερές αποτέλεσμα. Η κρέμα γάλακτος (κατά προτίμηση light) μπαίνει στη θέση του γιαουρτιού και δίνει γεύση πιο απαλή και "γεμάτη" συγχρόνως. Αντί για καφέ (εγώ έβαλα ένα ατομικό φακελάκι στιγμιαίο εσπρέσο Azera - not sponsored), μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κακάο σε αντίστοιχη αναλογία. Ενδιαφέρον θα έχει επίσης ο συνδυασμός με κόκκινα ζελέ (φράουλα, κεράσι ή ρόδι).

Μελιτζάνες Ψητές στο Φούρνο

Πανδαισία λαχανικών για κάθε εποχή

Σήμερα, ύστερα από πολύ καιρό, πεθύμησα μελιτζάνες και είχα την τύχη να βρω ωραιότατες φλάσκες στο μανάβικο της γειτονιάς μου. Η Μικρασιάτισσα γιαγιά μου τις έφτιαχνε μουσακά, ή τις έκοβε χοντρές στρογγυλές φέτες τις οποίες τηγάνιζε ελαφρά και στη συνέχεια τις έψηνε στο φούρνο, στρωμένες με ντοματοπελτέ και ό,τι τυρί ή τυριά υπήρχαν στο ψυγείο (συνήθως φέτα ή ανθότυρο), ενώ η Στερεοελλαδίτισσα μαμά μου προτιμά να τις γεμίζει όπως τις ντομάτες ή να τις τηγανίζει κομμένες σε λεπτές φέτες και βουτηγμένες σε χυλό, κατά κανόνα μαζί με κολοκυθάκια.

Αρωματικό Ζελέ Φρούτων με Τσάι & Μπαχαρικά

"Χειμωνιάτικη" εκδοχή ενός καλοκαιρινού γλυκίσματος

Παραδοσιακά, το παγωμένο ζελέ φρούτων είναι γλύκισμα κατεξοχήν συνυφασμένο με το καλοκαίρι. Η ανάλαφρη, δροσιστική του γεύση γλυκαίνει απολαυστικά τις ζεστές απογευματινές ώρες - και ακόμα καλύτερα σε συνδυασμό με στραγγιστό γιαούρτι, του οποίου η οξύτητα συμπληρώνει υπέροχα τη χαρακτηριστική γευστικότητα των καλοκαιρινών καρπών.

"Πατατοπουρές" από Καλαμπόκι

Βελούδινη κρέμα για πρωινό ή/και συνοδευτικό

Αλμυρή παραλλαγή της γλυκιάς κρέμας σιμιγδαλιού, με καλαμποκάλευρο ή πολέντα ("σιμιγδάλι" καλαμποκιού - στην ουσία, χοντροαλεσμένο καλαμποκάλευρο) και γιαούρτι.

Η Επιστήμη της Τηγανίτας

Γλυκές & αλμυρές "αλχημείες"

Στη διάρκεια της καραντίνας λόγω κορονοϊού αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε σε εκ των ενόντων λύσεις για το καθημερινό φαγητό, μια και δεν γινόταν να τρέχουμε όλη την ώρα για ψώνια και από την πλευρά μου, απέφυγα εκ πεποιθήσεως το delivery. Είναι τόσο εύκολο να φτιάξουμε κάτι στο σπίτι με πρώτες ύλες που πάντα βρίσκονται στα ντουλάπια μας, ώστε δεν έχει νόημα να επιβαρύνουμε κι άλλο τις συγκεκριμένες υπηρεσίες, που όλο αυτό το διάστημα δουλεύουν πυρετωδώς. Τείνουμε, δυστυχώς, να ξεχνάμε πως οι διανομείς είναι σκληρά εργαζόμενοι άνθρωποι που τρέχουν στους δρόμους απ' το πρωί ως το βράδυ, βάζοντας την υγεία τους σε κίνδυνο για να μην ξεκουνηθούμε εμείς απ' τον καναπέ μας (ή, απολύτως αυθαίρετα, το θεωρούμε εξ ορισμού υποχρέωσή τους). Ας τους δώσουμε λοιπόν το χρόνο και την ευχέρεια να εξυπηρετούν όσους έχουν πραγματικά ανάγκη και εμείς οι υπόλοιποι ας ανασκουμπωθούμε. Εξάλλου, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση απ' το να τρως ένα φαγητό που έφτιαξες με τα χεράκια σου: πέρα απ' το αποτέλεσμα, η δραστηριότητα αυτή καθαυτήν της μαγειρικής είναι ενδιαφέρουσα και ευχάριστη, σαν πρόκληση παιχνιδιού κι ένα είδος επιστημονικού πειράματος μαζί.

Αφράτες Τηγανίτες χωρίς Αυγά

Μια γλυκιά οικογενειακή τελετουργία

Εγκλεισμός τέχνας κατεργάζεται - και τι καλύτερη απασχόληση απ' τη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική, που ικανοποιούν όλες τις αισθήσεις τόσο με τη διαδικασία της παρασκευής ενός φαγητού ή γλυκού, όσο και με το τελικό τους αποτέλεσμα. Γι' απόψε είπα να επιχειρήσω ένα έδεσμα με γλυκές οικογενειακές συνδηλώσεις: τις τηγανίτες, απλή μα και πολυαγαπημένη λιχουδιά, που πάντα ξετρελαίνει μικρούς και μεγάλους.

Πιλάφι με Αρωματικά Βότανα & Μπαχαρικά

Παραδοσιακή γεύση με μια ιδιαίτερη νότα

Αν και από τα πιο συνηθισμένα και αγαπητά φαγητά της μεσογειακής κουζίνας, το πιλάφι δεν είναι τόσο απλή υπόθεση όσο δείχνει. Συνταγές υπάρχουν άπειρες, αλλά όποιος το επιχείρησε δίχως πρότερη πείρα του πράγματος, σίγουρα θα πελάγωσε με τις αντιφατικές οδηγίες για τη δοσολογία των υλικών. Η γιαγιά μου ορκιζόταν στον κανόνα του 1 προς 4, όπου 1 το ρύζι και 4 το νερό, χρησιμοποιώντας το ίδιο σκεύος για το μέτρημα. Δηλαδή με ό,τι φλιτζάνι, ποτήρι ή κούπα μετρήσουμε το ρύζι, με το ίδιο θα μετρήσουμε και το νερό. Έτσι δεν θα χρειαστεί στράγγισμα στο τέλος του μαγειρέματος, γιατί το ρύζι θα έχει χυλώσει ωραία, απορροφώντας όλα τα υγρά. Η αναλογία αυτή ισχύει ακόμα και αν αντί για νερό βάλουμε ζωμό κρέατος ή λαχανικών, ή αντικαταστήσουμε με το ζωμό ένα μέρος του νερού.

"Σερμπέτι" με Σιρόπι Κανέλας

"Πανάκεια" με νότες Ανατολής

Μια αρκετά απλουστευμένη παραλλαγή του απολαυστικά θερμαντικού όσο και ιαματικού ανατολίτικου "σερμπετιού" όπως το έμαθα από τη Μικρασιάτισσα γιαγιά μου. Εκτός από εξαιρετικό ως αφέψημα, είναι και θεαματικά δραστικό εναντίον των χειμωνιάτικων κρυωμάτων και ιώσεων.

Παγωτό με Σόδα

Αυτοσχέδια αφρίζουσα και χωνευτική "γρανίτα"

Ένα πολύ δροσιστικό επιδόρπιο, που θυμίζει γρανίτα και συνοδεύει επίσης θαυμάσια τον απογευματινό καφέ. Φτιάχνεται κυριολεκτικά στη στιγμή και τα μόνα υλικά που χρειαζόμαστε δεν είναι άλλα από το παγωτό και τη σόδα.

Νηστίσιμη Μακαρονοσαλάτα

"Αναμάρτητες" ανοιξιάτικες γεύσεις και μυρωδιές

Πάντα νηστεύαμε τη Μεγάλη Εβδομάδα. Αν και οι γονείς μου, λόγω τραυματικών εμπειριών από τα (τότε υποχρεωτικά) κατηχητικά σχολεία των δικών τους παιδικών χρόνων, έβλεπαν με σκεπτικισμό τα θεοτικά, το τυπικό της θρησκευτικής λατρείας το τηρούσαμε μάλλον ευσυνείδητα. Πηγαίναμε συχνά στην κυριακάτικη λειτουργία και ενίοτε κοινωνούσαμε κιόλας, ενώ τις νηστείες στις μεγάλες γιορτές τις τιμούσαμε απαρεγκλίτως. Το γεγονός ότι το τελευταίο αυτό καθήκον δεν επιβλήθηκε ποτέ διά ροπάλου σ' εμάς τα παιδιά, αλλά εντασσόταν με τρόπο αβίαστο στην οικογενειακή μας καθημερινότητα, είχε ως αποτέλεσμα να το αποδεχόμαστε και να το ακολουθούμε αγόγγυστα ως και στην ενήλικη ζωή μας. Διότι πέρα από τα επιστημονικά τεκμηριωμένα οφέλη της νηστείας για την υγεία, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη η ηθική ικανοποίηση (αν όχι και η τόνωση της αυτοπεποίθησης) που αισθάνεται κανείς όταν καταφέρνει να επιβληθεί στον εαυτό του και να δείξει εγκράτεια, ας είναι και απέναντι σε κάτι τόσο "πεζό" ή ασήμαντο φαινομενικά όσο το αγαπημένο του, μη νηστίσιμο φαγητό ή γλυκό.

Λεμονάδα με Πιπερόριζα

Δροσιστικό απεριτίφ και γιατρικό παντός καιρού

Πριν κάποιες μέρες, έκανα το μέγα λάθος να πιω αργά το απόγευμα μια κούπα ζεστό φρέσκο γάλα. Παρ' όλο που ξέρω ότι με πειράζει σε εποχές έξαρσης των αλλεργιών, το ζήλεψα. Τα προβλήματα που μου δημιουργεί συνήθως το γάλα (και σε αρκετά μικρότερο βαθμό, το γιαούρτι αν το φάω σκέτο) είναι φούσκωμα και πόνος στο στομάχι, ρινική καταρροή και βραχνάδα, μερικές φορές σε βαθμό που να μου κόβεται σχεδόν τελείως η φωνή. Εκτός όμως απ' το συγκεκριμένο λάθος, έκανα ένα ακόμα μεγαλύτερο - να δοκιμάσω γάλα χωρίς λακτόζη, αυτό της γνωστής εταιρίας που διαφημίζει η τηλεόραση και υποτίθεται ότι είναι ακίνδυνο και ανώδυνο για όσους έχουν δυσανεξία. Θα το 'θελα...

Γλυκιά Κρέμα Σιμιγδαλιού

Πανεύκολη, ευεργετική και... πολυμορφική

Ο Οκτώβριος μας έφτασε (εμπρός βήμα ταχύ) και πριν καλά καλά το χωνέψουμε, άρχισαν οι κυκλοθυμίες του καιρού με τα αναπόφευκτα παρεπόμενα - ήτοι, κρυολογήματα και ιώσεις. Ευτυχώς, για τις σύντομες, ελαφράς μορφής αδιαθεσίες όπου απλώς χρειάζεται καταπολέμηση των ενοχλητικών συμπτωμάτων (μπουκωμένη μύτη, πονόλαιμος, στομαχικά προβλήματα), υπάρχουν λύσεις αστραπή, εύκολες στην εκτέλεση και πολύ οικονομικές, με υλικά που έχουμε ήδη στο σπίτι μας ή μπορούμε να βρούμε ανά πάσα στιγμή στο mini market της γειτονιάς μας.

Με Μέλι & Νερό

Όταν το δήθεν φυσικό τρώει τη σκόνη του γνήσιου

Να δω τι άλλο θα σκαρφιστούν να μας ταΐσουν και να μας ποτίσουν προκειμένου να "αξιοποιήσουν" εμπορικά τα απόβλητα της βιομηχανίας τροφίμων - που πάει να πει, να βγάλουν κι απ' τη μύγα ξύγκι (ίσως και κυριολεκτικά, έτσι όπως πάει το πράγμα). Ο λόγος για τις διαφημίσεις προϊόντων με βάση το "φυσικό" κολλαγόνο και υαλουρονικό οξύ, οι οποίες τον τελευταίο καιρό έχουν κατακλύσει τα έντυπα και οπτικοακουστικά μέσα ενημέρωσης, υποσχόμενες λίγο πολύ θαύματα: θα ξανανιώσουμε, λέει, θα γιατρευτούμε απ' όλες τις αρρώστιες, θα αυξηθούν οι λειτουργίες μας στο έπακρο και ποιος μας πιάνει. Που μακάρι δηλαδή να ήταν έτσι - μακάρι η παντοτινή νιότη και υγεία να χωρούσαν σ' ένα πλαστικό μπουκάλι και να αγοράζονταν με 40-50 ευρώ απ' το φαρμακείο της γειτονιάς μας.

Μεθυσμένη Χοιρινή Τηγανιά

The other white meat

Πάνε πια οι... παραμυθένιοι εκείνοι καιροί που ήμασταν (ή μάλλον, αισθανόμασταν) ελεύθεροι να τρώμε ό,τι μας άρεσε δίχως το φόβητρο των θερμίδων και τον μπαμπούλα της χοληστερίνης. Το γεγονός, ωστόσο, ότι το ποσοστό καρδιαγγειακών νοσημάτων και των θανάτων εξαιτίας τους δεν ήταν τότε μεγαλύτερο απ' ό,τι σήμερα, λέει πολλά για το σύγχρονο τρόπο ζωής: εμφανέστατα, οι διατροφικές συνήθειες δεν είναι το μόνο αίτιο των συγκεκριμένων προβλημάτων. Όχι πως δεν παίζουν κανένα ρόλο - θα ήταν ανόητο όσο και ανεύθυνο να ισχυριστεί κανείς κάτι τέτοιο - αλλά σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουν επίσης οι απάνθρωποι ρυθμοί και το διαρκές άγχος της καθημερινότητάς μας, που καταστέλλουν τις ψυχικές μας αντιστάσεις και αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Επιδόρπια με Ψητά Φρούτα

Γλυκές ωφέλιμες αμαρτίες

Τα ψητά φρούτα για επιδόρπιο είναι θαυμάσια και υγιεινή λύση παντός καιρού. Ιδίως όμως τώρα το χειμώνα, που το κρύο δεν αστειεύεται και το ανοσοποιητικό έχει ανάγκη από ενισχύσεις, τα γεμάτα βιταμίνες φρούτα της εποχής είναι ό,τι πρέπει για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά αλλά και απολαυστικά τις χαμηλές θερμοκρασίες και τις ιώσεις που παραμονεύουν. Μήλα, αχλάδια, πορτοκάλια και μπανάνες συνδυάζονται με ξηρούς καρπούς, μπαχαρικά, λικέρ, ούζο ή κονιάκ (και αν θέλουμε, στραγγιστό γιαούρτι ή σπιτική σαντιγί) και πλημμυρίζουν το σπίτι με θεσπέσια αρώματα καθώς ψήνονται στο φούρνο. Η βασική μέθοδος προετοιμασίας είναι παρόμοια για τα περισσότερα φρούτα, ενώ το τελικό αποτέλεσμα αφήνεται στο γούστο και τη φαντασία του καθενός.

Πικάντικα Πατατοκεφτεδάκια

Μικρές εκρήξεις εαρινών αρωμάτων

Και όμως, γίνεται. Στο σύνηθες ερώτημα εάν όποια συνταγή περιλαμβάνει άμυλο και τηγάνι είναι δυνατόν να "δέσει" χωρίς τουλάχιστον ένα αυγό, η απάντησή μου εκ πείρας δεκαετιών είναι κατηγορηματικά "ΝΑΙ". Καθότι παιδιόθεν αλλεργική στα αυγά (μεταξύ άλλων), η μαμά μου τα απέφευγε πάντα στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική της, μα όποιος δεν γνώριζε τη συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα των πιάτων της, δεν το έπαιρνε καν είδηση. Την ίδια αλλεργία εμφάνισε αργότερα και η αδελφή μου και μάλιστα σε σοβαρότερη μορφή - πράγμα που σήμανε τον ολοκληρωτικό και οριστικό εξοστρακισμό του αυγού από το οικογενειακό μας διαιτολόγιο. Εμένα πάλι, αν και ποτέ δεν με πείραξαν ιδιαίτερα τα αυγά (πέρα από σπάνια και μεμονωμένα περιστατικά δυσανεξίας), ίσως επειδή δεν τα έχω συνηθίσει στο φαγητό, η παρουσία τους δεν με ενθουσιάζει ούτε η απουσία τους με ενοχλεί. Να μην πω κιόλας ότι μερικές φορές η "αυγουλίλα" που υποτίθεται ότι ενισχύει τη νοστιμιά ενός μεζέ με απωθεί σε βαθμό... ατάκτου φυγής. Όλα βέβαια είναι θέμα κεκτημένων εμπειριών, όπως και κληρονομημένης νοοτροπίας - εξ ου και η καχύποπτη δυσπιστία πολλών θεωρούμενων δεινών μαγείρων και μαγειρισσών όταν ακούνε, για παράδειγμα, πως οι τηγανίτες και τα κέικ μπορούν να βγουν εξίσου "δεμένα", γευστικά και αφράτα με ανθρακούχο νερό και γιαούρτι αντί για αυγό.

Ιαματική Τραχανόσουπα

Round about the cauldron go!

Αν και είναι ακόμα νωρίς για σούπες (με τις κάθε άλλο παρά φθινοπωρινές θερμοκρασίες του φετινού Σεπτέμβρη), η μεταβατική φύση της εποχής ευνοεί τις κάθε είδους αλλεργίες, κρυολογήματα και γρίπες. Τι πιο εκνευριστικό απ' το να σέρνεσαι από δωμάτιο σε δωμάτιο μ' ένα χαρτομάντιλο στο χέρι, βήχοντας ακατάπαυστα και φυσώντας τη μύτη σου, ενώ έξω είναι χαρά Θεού κι ο κόσμος κυκλοφορεί ακόμα με το μαγιό μέσα απ' τα ρούχα του... Δεν πάει και πολύς καιρός που ελλείψει επιστημονικών επιχειρημάτων, είχα κι εγώ τις επιφυλάξεις μου για τις πολυδιαφημισμένες θαυματουργές δυνάμεις της κοτόσουπας σε τέτοιες περιπτώσεις. Ώσπου σήμερα μόλις, μου δόθηκε η ευκαιρία να διαπιστώσω πως η ευρύτατα διαδεδομένη αντίληψη περί κοτόσουπας έχει όντως βάση - τουλάχιστον εμπειρική. Βέβαια, εξαιτίας της δυσανεξίας μου στα λευκώματα, η σούπα που έφτιαξα δεν περιείχε κοτόπουλο ούτε την αυγόκοψα όπως είθισται, αλλά μισό λίτρο φυσικός ζωμός βοδινού (ευγενική προσφορά της μαμάς μου) και μια δυο αυτοσχέδιες πινελιές της τελευταίας στιγμής αναπλήρωσαν επάξια τα θεμελιώδη αυτά συστατικά.

Βότκα με Ρόδι

(Μ)εθ(υ)ιστικό cocktail γεύσης και χρώματος

Τη βότκα με χυμό ροδιού την αγάπησα παράφορα με την πρώτη ματιά: με συγκλόνισε το εξαίσιο, ημιδιάφανο ρουμπινί χρώμα της, σε συνδυασμό με την ουσιαστική όσο και ανάλαφρη υφή της. Απ' την πρώτη στιγμή που την αντίκρυσα, ήξερα πως έπρεπε να τη φτιάξω κι εγώ με τα χεράκια μου - κυκλοφορεί βεβαίως έτοιμη στο εμπόριο, αλλά τα βιομηχανοποιημένα ποτά με προσμείξεις άλλων συστατικών (ιδίως φρούτων και ακόμα χειρότερα, κόκκινων φρούτων) περιέχουν τόσα συντηρητικά και τεχνητές χρωστικές ή/και αρώματα, ώστε έχουν σχεδόν πάντα την τάση να μου αφήνουν μια επίγευση φαρμάκου. Ίσως γι' αυτό ευθύνεται η δική μου υπερανεπτυγμένη γεύση και όσφρηση (οι περισσότεροι αλλεργικοί αναπτύσσουμε άθελά μας ένα είδος "υπεραίσθησης" απέναντι σε ό,τι ερέθισμα σχετίζεται με τις αλλεργίες μας), αλλά σπάνια μου έτυχε να δοκιμάσω αλκοολούχο ποτό με εκχύλισμα φρούτων που να μη μου αφήσει έστω και ένα ίχνος της δυσάρεστης αυτής επίγευσης.

Ουχί, αλλά Νηφοκοκκόζωμον

Τα κουταλάκια του καφέ μετρούν τη ζωή μου

"Ο καφές πρέπει να είναι καυτός σαν την Κόλαση, μαύρος σαν το Διάβολο, αγνός σαν άγγελος και γλυκός σαν τον Έρωτα". Τάδε έφη Talleyrand (ναι, αυτός, ο περιώνυμος Γάλλος διπλωμάτης).