Τι Νομίζω Ότι Κάνω (Think I Do)

Ρετρό, μα πάντα επίκαιρο υπαρξιακό "μιμίδιο"

Επικίνδυνες Αποστολές

Φίλοι οδηγοί (βενζινοκίνητων) διτρόχων,

Θα το εκτιμούσα ιδιαιτέρως εάν είχατε την ευγενή καλοσύνη να με διαφωτίσετε σχετικά με το πώς αντιλαμβάνεστε, ειδικά εσείς, τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ). Διότι παρατηρώ, όχι βέβαια - και ευτυχώς - σε όλους σας, αλλά σε αρκετά ανησυχητικό ποσοστό σας μια συγκεκριμένη, πανομοιότυπη συμπεριφορά.

Ανοίξτε Κανένα Λεξικό!

Αγαπητό ΣΙΝΕΜΑ,

Αγοράζω το περιοδικό από το πρώτο τεύχος του και παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα κατά καιρούς αφιερώματα κινηματογραφ(οφιλ)ικής θεματολογίας, καθώς και τις κριτικές των ταινιών. Θεωρώ (ή, μάλλον, θεωρούσα μέχρι πρόσφατα) ότι οι αρθρογράφοι του περιοδικού είναι, όπως εξάλλου οφείλουν, στην πλειονότητά τους όσο το δυνατόν πληρέστερα ενημερωμένοι γύρω από τον κινηματογράφο και οι απόψεις τους σεβαστές και στηριγμένες με αξιόπιστα επιχειρήματα. Αυτός είναι, άλλωστε, και ο λόγος για τον οποίο εξακολουθώ να διαβάζω το ΣΙΝΕΜΑ, παρ’ όλο που συχνά τυχαίνει να διαφωνώ με τη γραμμή πλεύσης του.

Bowie-Manson: 1-0

Αγαπητό ΠΟΠ & ΡΟΚ,

Με ενδιαφέρον διάβασα το γράμμα του φίλου Στάθη Σόλου στο τεύχος Νοεμβρίου '98 του περιοδικού, όπου παραλληλίζει κατά κάποιον τρόπο το "φαινόμενο" Marilyn Manson με τον David Bowie. Οι παρατηρήσεις του είναι όντως εύστοχες και ως ένα σημείο θα συμφωνήσω μαζί του - πριν όμως από οτιδήποτε άλλο θέλω να διευκρινίσω ότι δεν είμαι ούτε φανατική θαυμάστρια του Bowie, τον οποίο βέβαια εκτιμώ ως καλλιτέχνη που έφερε "καινά δαιμόνια" στο χώρο της σύγχρονης μουσικής, ούτε και ορκισμένη εχθρός του (;) Manson, με τον οποίο θα απαξιούσα να ασχοληθώ αν η τελευταία δισκογραφική παραγωγή του συγκροτήματός του δεν έδινε ορισμένα υποφερτά, ίσως, δείγματα γραφής. Οι ακόλουθες επομένως επισημάνσεις πρέπει να εκληφθούν ως απλές διαπιστώσεις, οι οποίες γεννήθηκαν ενώ παρακολουθούσα στην τηλεόραση το πρόσφατο (και επίμαχο) βίντεο των M. M.

Στο Μπαρ "Το Ναυάγιο"

Αγαπητέ κ. Πετρίδη,

Καλό μήνα και καλό χειμώνα. Μόλις πήρα στα χέρια μου το πρώτο χειμωνιάτικο τεύχος του ΠΟΠ & ΡΟΚ και η ερώτησή σας για τους 10 δίσκους που θα θέλαμε να έχουμε μαζί μας αν ναυαγούσαμε σε ένα έρημο νησί μου κίνησε το ενδιαφέρον, παρότι ο χειμώνας είναι, μου φαίνεται, η πιο άβολη εποχή για ναυάγια (εκτός αν κανείς έχει την τύχη να ναυαγήσει κατά Ωκεανία μεριά!). Εν πάση περιπτώσει, μιλώντας πάντοτε υποθετικά, οι δίσκοι (βινυλίου, κατά προτίμηση) που θα ήθελα να με συντροφεύουν στη μοναξιά του ξερονησιού είναι οι εξής (η σειρά είναι απολύτως τυχαία, αν όχι συνειρμική)...