Μελιτζάνες Ψητές στο Φούρνο

Πανδαισία λαχανικών για κάθε εποχή

Σήμερα, ύστερα από πολύ καιρό, πεθύμησα μελιτζάνες και είχα την τύχη να βρω ωραιότατες φλάσκες στο μανάβικο της γειτονιάς μου. Η Μικρασιάτισσα γιαγιά μου τις έφτιαχνε μουσακά, ή τις έκοβε χοντρές στρογγυλές φέτες τις οποίες τηγάνιζε ελαφρά και στη συνέχεια τις έψηνε στο φούρνο, στρωμένες με ντοματοπελτέ και ό,τι τυρί ή τυριά υπήρχαν στο ψυγείο (συνήθως φέτα ή ανθότυρο), ενώ η Στερεοελλαδίτισσα μαμά μου προτιμά να τις γεμίζει όπως τις ντομάτες ή να τις τηγανίζει κομμένες σε λεπτές φέτες και βουτηγμένες σε χυλό, κατά κανόνα μαζί με κολοκυθάκια.

Αν και τρελαίνομαι για όλα αυτά τα φαγητά, το χρονοβόρο και περίπλοκο της διαδικασίας τους ομολογώ ότι με αποθαρρύνει και σπάνια τα επιχειρώ. Αναζήτησα λοιπόν πιο απλές συνταγές και συνδύασα δυο τρεις παρόμοιες μεταξύ τους που αλίευσα από το διαδίκτυο, προσαρμόζοντάς τις στα υπόλοιπα υλικά που είχα στο σπίτι. Το αποτέλεσμα ήταν μια παραλλαγή της εκδοχής που έφτιαχνε η γιαγιά μου με τη σάλτσα ντομάτα και το τυρί, αλλά χωρίς το στάδιο του τηγανίσματος και με γλυκό τυρί αντί για φέτα.

Για 2-3 άτομα, θα χρειαστούμε:

• 2 μελιτζάνες φλάσκες, πλυμένες καλά και κομμένες σε φέτες μέτριου πάχους, κατά προτίμηση στο πλάτος για να βγουν στρογγυλές.
• 2 μέτριες ντομάτες ξεφλουδισμένες (προαιρετικά) και κομμένες σε κύβους (ή 7-8 ντοματίνια).
• 1 μέτριο ψιλοκομμένο κρεμμύδι.
• 1-2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο ή λιωμένο φρέσκο βούτυρο.
• 200 γραμμάρια μοτσαρέλα, ανθότυρο, μαστέλο Χίου ή άλλο γλυκό λευκό τυρί.
• 1-2 φακελάκια μαύρη ζάχαρη.
• 2 πρέζες πιπερόριζα (ginger) σε σκόνη ή φρέσκια στον τρίφτη.
• 1 κουταλάκι του τσαγιού κοφτό μουστάρδα σε σκόνη.
• 2-3 πρέζες ξερή ρίγανη, δυόσμο ή μέντα.
• Αλάτι, πιπέρι (ή μείγμα φρεσκοτριμμένων πιπεριών) κατά βούληση.
• 1 κουταλιά της σούπας βαλσαμικό ξύδι.
• Σουσάμι ή μαυροσούσαμο για γαρνίρισμα (προαιρετικά).

Στρώνουμε ένα ταψί με λαδόκολλα και τοποθετούμε τις φέτες μελιτζάνας και τους κύβους ντομάτας (ή τα ντοματίνια) αλείφοντάς τα με ελαιόλαδο ή λιωμένο φρέσκο βούτυρο και αλατοπιπερώνοντας. Προσθέτουμε το κρεμμύδι, τη μαύρη ζάχαρη και τα αρωματικά βότανα και ψήνουμε για 30-40 λεπτά στους 180-200 βαθμούς. Μόλις δούμε ότι οι φέτες μελιτζάνας έχουν σκουρύνει και μαλακώσει στο κέντρο και ξεροψηθεί στις άκρες, είναι έτοιμες.

Στο μεταξύ, κόβουμε το τυρί σε χοντρές φέτες και προαιρετικά, αν πρόκειται για μαστέλο, τις τηγανίζουμε σε ελάχιστο φρέσκο βούτυρο ή ελαιόλαδο, γυρίζοντάς τις για να ροδίσουν και από τις δύο πλευρές. Το ανθότυρο και τη μοτσαρέλα τα αφήνουμε ωμά, γιατί δεν τους πολυταιριάζει το τηγάνισμα (το ψήσιμο γενικότερα). Επίσης δίνουν μια φρέσκια, δροσερή νότα στο πιάτο.

Βγάζουμε από το φούρνο τις ψημένες μελιτζάνες και τα συνοδευτικά τους και τις τοποθετούμε όμορφα σε πιατέλα, σχηματίζοντας μια στρώση. Από πάνω προσθέτουμε το τυρί και πασπαλίζουμε με λίγο ακόμα αλατοπίπερο και ξερά βότανα, πιπερόριζα και μουστάρδα. Αν θέλουμε ρίχνουμε και λίγο σουσάμι ή μαυροσούσαμο και ραντίζουμε με βαλσαμικό ξύδι (ή κρέμα/γλάσο βαλσαμικού ξυδιού σε ό,τι γεύση μας αρέσει).

Αν θέλουμε ακόμα πιο πικάντικη τη γεύση, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τυρί φέτα, το οποίο θα τρίψουμε πάνω από τα αμαγείρευτα λαχανικά και θα τα ψήσουμε όλα μαζί, ώστε να ροδοκοκκινίσει η φέτα και να βγάλει στο φαγητό τη νοστιμιά και τα αρώματά της.