"Ιστολογίας" το Ανάγνωσμα

Ιστορική αναδρομή & απολογισμός

Το πρώτο μου ιστολόγιο (blog) το έφτιαξα προ αμνημονεύτων αιώνων, μέσω του MSN (Microsoft Network) στη... νηπιακή του ακόμα μορφή, μ' ένα υποτυπώδες γραφικό περιβάλλον συνδεδεμένο με τις ομάδες/κοινότητες που ο καθένας μπορούσε να δημιουργήσει ώστε να προβάλει και να μοιραστεί τα ενδιαφέροντά του. Δεν τα λέγαμε blogs (ο όρος καθιερώθηκε αρκετά αργότερα) αλλά "personal homepages" (προσωπικές ιστοσελίδες) με κάποια δυναμικά και διαδραστικά στοιχεία. Σύντομα, εξαιτίας των περιορισμών στις δυνατότητες του λογισμικού, μετέφερα το υλικό της "personal homepage" μου από το MSN στην ανάλογη πλατφόρμα του αείμνηστου (έβαλε οριστικά λουκέτο στις αρχές του 2024), πρωτοπόρου ελληνικού πυλώνα Pathfinder και τελικά, μ' ένα βραχύβιο πέρασμα από το WordPress, στο Blogger όπου και καταστάλαξα - πολύ πριν το τελευταίο αγοραστεί από το (επίσης νεογέννητο, τότε) Google. Την πρώιμη "ιστολογική" μου εμπειρία περιγράφω αναλυτικά ΕΔΩ, με αφορμή μια θεατρική παράσταση που είχε ως αφετηρία της ένα (όχι δικό μου) ιστολόγιο της εποχής εκείνης.

Το Παιχνίδι των 40 Ερωτήσεων

Από το "ερωτηματολόγιο του Proust"

Ποια είναι η εικόνα που έχετε για την απόλυτη ευτυχία;

Μια αδέσποτη γάτα που λιάζεται πάνω στο καπό ενός αμαξιού. Ένα σκυλάκι που τρεχοβολά στην άκρη της θάλασσας. Ένα μωρό που του δίνουν για πρώτη φορά να δοκιμάσει σοκολάτα.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Ο φόβος για τον ίδιο το φόβο.

De la Musique avant Toute Chose

Περί "Νέου Κύματος", "Chanson" & κεκτημένων αντιλήψεων

Πριν πολλά χρόνια, είχα ηχογραφήσει σε στούντιο κάποιους δικούς μου μελοποιημένους στίχους (οι οποίοι αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων, 2005 και Μαύρος Καθρέφτης, 2015), δυο ποιήματα της μητέρας μου Ελένης Χωρεάνθη (από την ποιητική της συλλογή για παιδιά Τραγούδια της Γης & του Ουρανού, 1999), ένα του François Villon κι ένα του Oscar Wilde (που είχαν περάσει στο Public Domain, δηλαδή τα πνευματικά τους δικαιώματα είχαν λήξει) και μια δυο διασκευές γνωστών τραγουδιών από τον κινηματογράφο. Οι ηχογραφήσεις έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound και Best Of, που δυστυχώς έχουν πια κλείσει, με ηχολήπτες τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου αντίστοιχα.

Μια Vamp σε Κουτί, ένας Νεκρός Ναύαρχος & οι Πολλαπλές τους (μου) Ενσαρκώσεις

I. VAMP IN A BOX (1999-2009)

Η πρώτη μου διαδικτυακή μουσική "περσόνα", με την αρχική ονομασία "Sibyl Vane" (από την τραγική ηρωίδα του Oscar Wilde στο Πορτρέτο του Dorian Gray). Το ψευδώνυμο το εμπνεύστηκα μαθαίνοντας τυχαία ότι η λέξη vamp, εκτός από "μοιραία γυναίκα" (που είναι η ευρύτερα γνωστή έννοιά της), σημαίνει επίσης "μπάλωμα" αλλά και "δόλωμα". Με την έννοια του "μπαλώματος" (ή/και "δολώματος") την υιοθέτησα κι εγώ. Με το ψευδώνυμο αυτό υπέγραφα τα demo(n)s των πρώτων μου τραγουδιών - δικών μου, κυρίως, μελοποιημένων ποιημάτων που αργότερα συμπεριλήφθηκαν στις ποιητικές μου συλλογές Η Εξορία των Αρχαγγέλων (Ιωλκός 2005) και Μαύρος Καθρέφτης (Οι Εκδόσεις των Φίλων 2015), απλώς με τη φωνή μου και μια ακουστική κιθάρα - τα οποία θα μπορούσαν να "μεταμορφωθούν" κυριολεκτικά σε οτιδήποτε με την ανάλογη ενορχήστρωση. Η πρώτη μορφή ορισμένων ήταν, μάλιστα, αγγλόφωνη, ενώ δύο συμμετείχαν στο προτελευταίο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (2007). Οι ηχογραφήσεις των κομματιών αυτών έγιναν στα ιστορικά στούντιο PolySound (1999-2000) και Best Of (2007-2009), με ηχολήπτες, αντίστοιχα, τον Δημήτρη Παπαθεοδώρου και τον Νίκο Γεωργίου. Δυστυχώς, και τα δυο έχουν πια κλείσει. Το 2009, η "Vamp" μπήκε οριστικά στο κουτί της. Ωστόσο, τα περισσότερα κομμάτια που είχα ανεβάσει στο Internet με το ψευδώνυμο αυτό, μαζί με διάφορες συνεργασίες μου, είναι διαθέσιμα εδώ:

• Vamp in a Box @ ReverbNation
• Vamp in a Box @ Archive.org
• Mar Lox @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)
• Space Bloom @ YouTube (με επίσης δικά μου πρωτότυπα video clips)

Η Αλήθεια & τα Παρεπόμενά της

Χωρίς φόβο, με πάθος

Πρόσφατη συζήτηση σχετικά με το πόσο υποκριτικό είναι να αποκρύπτει κανείς από τους άλλους πράγματα που τυχαίνει να γνωρίζει και τους αφορούν είτε άμεσα είτε έμμεσα, καθώς και για τον ορισμό της "ειλικρίνειας" και της "ευθύτητας" απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους, μου έδωσαν την αφορμή να θυσιάσω ορισμένα φαιά κύτταρα στο βωμό του φλέγοντος αυτού ζητήματος και να καταλήξω στα εξής συνταρακτικά (και πιθανώς αμφισβητήσιμα) συμπεράσματα:

Το κατά MX Αλφάβητο

Αλληλουχίες & παρηχήσεις στην τροχιά του ονείρου

Α όπως αηδόνι - "καλλιτέχνης" χωρίς glamour και δίχως επίγνωση της εντύπωσης που κάνει στους άλλους. Η μοναδική του ομορφιά είναι το τραγούδι του, που όμως είναι και η ουσία όλης του της ύπαρξης.
A όπως αναβλητικότητα - η πιο αποτελεσματική εκδίκηση ενάντια στους αγχώδεις ρυθμούς της καθημερινότητάς μας. Όταν ο Quino έφτιαχνε τον Felipe της Mafalda, πρέπει να είχε στο νου του κάποιον κλώνο μου...

Ιδού Εγώ Λοιπόν.

Το πρόσωπο & τα προσωπεία

Γεννήθηκα (προφανώς, αν και σοκαρίστηκα ανεπανόρθωτα όταν το έμαθα - ως τότε πίστευα ότι είχα πέσει στη Γη από αρειανό διαστημόπλοιο) μέσα στη βοή της καταιγίδας, όπως όλα τα μεγάλα πνεύματα. Το κοσμοϊστορικό γεγονός συνέβη μια Τρίτη ξημερώματα (γι' αυτό μου βγήκε, παρετυμολογικά, το παρατσούκλι Τριτογένεια), ενώ η μαμά μου έτρωγε σουβλάκια στην Προκυμαία της Χίου, μαζί με τον μπαμπά μου και τον Νίκο τον Μπαχά (ο οποίος, λέει, κερνούσε - και φαίνεται πως η παρουσία του έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στα γεγονότα εκείνης της νύχτας, γιατί η αναφορά στο πρόσωπό του αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των σχετικών αφηγήσεων).