Περίπλοκη διαστρωμάτωση επιγεύσεων
Μια δική μου αυτοσχέδια, πειραματική παραλλαγή του αγαπημένου και πολύ δροσιστικού καλοκαιρινού γλυκού με ζελέ και γιαούρτι. Χρησιμοποίησα έτοιμη σκόνη ζελέ λεμόνι γιατί αυτήν είχα στο σπίτι, αλλά και οποιαδήποτε άλλη γεύση μάλλον θα δώσει παρεμφερές αποτέλεσμα. Η κρέμα γάλακτος (κατά προτίμηση light) μπαίνει στη θέση του γιαουρτιού και δίνει γεύση πιο απαλή και "γεμάτη" συγχρόνως. Αντί για καφέ (εγώ έβαλα ένα ατομικό φακελάκι στιγμιαίο εσπρέσο Azera - not sponsored), μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε κακάο σε αντίστοιχη αναλογία. Ενδιαφέρον θα έχει επίσης ο συνδυασμός με κόκκινα ζελέ (φράουλα, κεράσι ή ρόδι).
Η εμφάνιση θα ήταν πιο εντυπωσιακή (και όχι τόσο σαν... κρέμα για μωρά) αν το γλυκό είχε παγώσει σε φόρμα και είχε δύο στρώσεις (τη μία χωρίς καφέ, ή διαφανή) για διχρωμία, αλλά καθότι επρόκειτο για πείραμα, είπα να μην το κάνω υπερπαραγωγή και πάει χαμένο.
Διαλύουμε ένα φάκελο σκόνη ζελέ σε ένα ποτήρι βραστό νερό και ενώ είναι ακόμα καυτό, προσθέτουμε ένα ατομικό φακελάκι ή μια γεμάτη κουταλιά τσαγιού στιγμιαίο καφέ, ένα κουτάκι (200ml) παγωμένη κρέμα γάλακτος light ή και φυτική αντί για το κρύο νερό που γράφει η συσκευασία του ζελέ, και μερικές σταγόνες βανίλια bourbon (ή μία κάψουλα βανίλια σε σκόνη) και ανακατεύουμε ώσπου να ενωθούν όλα τα υλικά. Δεν βάζω παραπάνω ζάχαρη ή γλυκαντικό απ' ό,τι ήδη έχει μέσα η σκόνη του ζελέ, αλλά επειδή ο καφές και η βανίλια πικρίζουν αρκετά, όσοι αγαπούν τις γλυκές γεύσεις μπορούν να προσθέσουν όση ζάχαρη ή γλυκαντικό τους αρέσει. Ρίχνουμε το μείγμα σε φόρμα ή μπολ, αφήνουμε λίγο να κρυώσει και βάζουμε στο ψυγείο για περίπου 2 ώρες ή μέχρι να πήξει πολύ καλά.
Για διπλή δόση ζελέ, διπλασιάζουμε τις αναλογίες των υπόλοιπων υλικών εκτός απ' τον καφέ και τη βανίλια, γιατί θα πικρίσουν περισσότερο απ' όσο χρειάζεται.
Αν και το άρωμα είναι θεϊκό (θυμίζει τιραμισού), η γεύση ίσως δεν είναι ευχάριστη ούτε οικεία σε όλους ή στους μαθημένους στα γλυκά του ζαχαροπλαστείου. Τη ζάχαρη ίσα που την καταλαβαίνεις - απλώς για να εξισορροπεί την πικράδα του καφέ και της βανίλιας και την οξύτητα του λεμονιού, με ελαφρώς κυρίαρχο τον καφέ. Ο συνδυασμός αφήνει ωστόσο μια περίπλοκη διαστρωμάτωση από επιγεύσεις που γίνονται σταδιακά αισθητές, και μετά τη δεύτερη ή τρίτη κουταλιά έχεις εθιστεί και θέλεις να αδειάσεις όλο το μπολ με τη μία.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου