Αφιέρωμα: 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση
Όταν αποφασίζεις να υποκύψεις σ' έναν εκβιασμό ύστερα από εξουθενωτικά μακρόχρονες, ανηλεείς πιέσεις και απάνθρωπους εξαναγκασμούς, έχεις την αφελή εντύπωση (ή ελπίδα) ότι ο εκβιαστής θα σ' αφήσει επιτέλους στην ησυχία σου. Αμ' δε...
Πείθουν (εκβιάζουν παντοιοτρόπως) ορισμένοι (ας πούμε) "ειδικοί" έναν άνθρωπο ότι είναι ζωτική ανάγκη να πάει να σταθεί για κάποιες ώρες πάνω στις γραμμές ενός τρένου, οι οποίες διασχίζουν μια παντελώς άγνωστη περιοχή, χωρίς ούτε αυτοί, ούτε εκείνος να ξέρουν αν και πότε θα περάσει αμαξοστοιχία. Τον διαβεβαιώνουν ότι είναι εξαιρετικά σπάνιο να εμφανιστεί όντως τρένο και ότι εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι στάθηκαν ως τώρα στο ίδιο (ή αντίστοιχο) μέρος χωρίς να τους πειραχτεί ούτε τρίχα.
Οι γιαχνιστές πατάτες του παππού μου προξενούσαν συνήθως ακατάσχετη σιελόρροια στους καλεσμένους του πολύ πριν σερβιριστούν στο τραπέζι, μαζί με μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων. Ήταν η σπεσιαλιτέ του, για την οποία καυχιόταν με αθώο καμάρι. Απόλυτα θεμιτό, άλλωστε, αφού η επιτυχία του συγκεκριμένου πιάτου ήταν, λίγο πολύ, εγγυημένη.