Brideshead Revisited (2008)

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του πολιτικά ορθού

Σ' ένα κολέγιο της Οξφόρδης, λίγο πριν το ξέσπασμα του A' Παγκοσμίου Πολέμου, ο νεαρός επίδοξος ζωγράφος Charles Ryder (Matthew Goode) γίνεται φίλος με τον ωραίο, ιδιόρρυθμο συμφοιτητή του Sebastian Flyte (Ben Whishaw), ο οποίος τον μυεί στον εκκεντρικό τρόπο ζωής του και τον φέρνει σε επαφή με την αριστοκρατική αλλά προβληματική οικογένειά του. O Sebastian ερωτεύεται παράφορα τον Charles, όμως τα συναισθήματά του μένουν χωρίς ανταπόκριση. Η γνωριμία και το ειδύλλιο του Charles με την αδελφή του Sebastian, Julia (Hayley Atwell) θα δώσει τη χαριστική βολή στη φιλία τους και θα οδηγήσει τον Sebastian στην αυτοκαταστροφή...

Θυμίζει κάτι; Και ναι και όχι. Όσοι έχουν υπόψη τους το πρωτότυπο κείμενο της Επιστροφής στο Brideshead, ή στη δεκαετία του '80 στήνονταν κάθε βδομάδα μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσουν την πιστή στο βιβλίο σειρά της Granada Television (με τους υπέροχους Jeremy Irons και Anthony Andrews, ένα από τα ομορφότερα πρωταγωνιστικά ντουέτα που πέρασαν ποτέ απ' την οθόνη), θα παραξενευτούν με τη... μετάλλαξη που έχουν υποστεί τα μυθιστορηματικά γεγονότα στη σύγχρονη κινηματογραφική τους έκδοση.

Βότκα με Ρόδι

(Μ)εθ(υ)ιστικό cocktail γεύσης και χρώματος

Τη βότκα με χυμό ροδιού την αγάπησα παράφορα με την πρώτη ματιά: με συγκλόνισε το εξαίσιο, ημιδιάφανο ρουμπινί χρώμα της, σε συνδυασμό με την ουσιαστική όσο και ανάλαφρη υφή της. Απ' την πρώτη στιγμή που την αντίκρυσα, ήξερα πως έπρεπε να τη φτιάξω κι εγώ με τα χεράκια μου - κυκλοφορεί βεβαίως έτοιμη στο εμπόριο, αλλά τα βιομηχανοποιημένα ποτά με προσμείξεις άλλων συστατικών (ιδίως φρούτων και ακόμα χειρότερα, κόκκινων φρούτων) περιέχουν τόσα συντηρητικά και τεχνητές χρωστικές ή/και αρώματα, ώστε έχουν σχεδόν πάντα την τάση να μου αφήνουν μια επίγευση φαρμάκου. Ίσως γι' αυτό ευθύνεται η δική μου υπερανεπτυγμένη γεύση και όσφρηση (οι περισσότεροι αλλεργικοί αναπτύσσουμε άθελά μας ένα είδος "υπεραίσθησης" απέναντι σε ό,τι ερέθισμα σχετίζεται με τις αλλεργίες μας), αλλά σπάνια μου έτυχε να δοκιμάσω αλκοολούχο ποτό με εκχύλισμα φρούτων που να μη μου αφήσει έστω και ένα ίχνος της δυσάρεστης αυτής επίγευσης.

Σάτυρος Έρως (2010)

Γιαννούλης Χαλεπάς, καλλιτέχνης και μάρτυρας

Μια συνάντηση καθοριστική, μια εκ βαθέων εξομολόγηση. Το πρόσωπο και το προσωπείο του καλλιτέχνη με την ποιητικά ευφάνταστη, μα και πιστή στο πηγαίο υλικό της πένα της Ελένης Χωρεάνθη - διττή (αυτο)προσωπογραφία διαθλασμένη απ' την απόσταση του χρόνου και την κοινωνική προκατάληψη. Άγιος και σάτυρος, πνεύμα ιδιοφυές και παρεξηγημένο στον καιρό του, ο δημιουργός της Κοιμωμένης επιστρέφει για να κλείσει ανοιχτούς λογαριασμούς, να φωτίσει άλυτα αινίγματα, να αντιπαραθέσει και να συμφιλιώσει παρελθόν, μέλλον και παρόν. Ξαναγυρίζει "ανανεωμένος" στο χώμα, στην υφή του χώματος, στην αρχή του, ολοκληρώνοντας μια μακρόχρονη όσο και ανισόπεδη κυκλική πορεία καλλιτεχνικής δημιουργίας. Πυκνή, πολυεπίπεδη, στέρεα και συναρπαστικά δομημένη, η εξαιρετική αυτή μυθιστορηματική βιογραφία αποτελεί εξέχοντα συναισθηματικό φόρο τιμής, αλλά και ευσυνείδητα εμπεριστατωμένη ιστορική αποκατάσταση ενός από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως γλύπτες/ποιητές του 20ού αιώνα. Το θαυμάσιο ευρηματικό εξώφυλλο, ψηφιακή δημιουργία κολάζ βασισμένη σε έργα του Χαλεπά, είναι της Βερίνας Χωρεάνθη.

Προσγείωση - Down to Earth (2010)

Μια άσκηση εδάφους (στην κυριολεξία)

Μια σύντομη άσκηση ύφους με δάκρυα και χαμόγελα, αλλά δίχως πρόσωπα. Όλο το ακουστικό υλικό που χρησιμοποιήθηκε ανήκει στο Public Domain και μεταφορτώθηκε από τους ιστοτόπους Archive.org και Public Domain 2ten. Συμμετοχή στο Public Digital Festival 2010, στην κατηγορία Φτιάξ' το Μόνος σου.

Η Εξορία των Αρχαγγέλων (2005)

Λόγια δίχως τη μουσική

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: Ιωλκός
Έτος Έκδοσης: 2005
Χαρτόδετο, Μεγάλου Σχήματος (17x24)
Σελίδες: 64
Πίνακας Εξωφύλλου: Henri Matisse, Les Plumes Blanches (1919)
Διάθεση: @ Archive.org

ISBN 960-426-366-8

Βρείτε την Ορτανσία (2001)

Μυθιστόρημα

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: Καστανιώτη
Έτος Έκδοσης: 2001
Χαρτόδετο, Μεγάλου Σχήματος (13x22)
Σελίδες: 416
Πίνακας Εξωφύλλου: Jan Saudek, Boys & Girls/Brothers & Sisters (1983)
Διάθεση: @ Εκδόσεις Καστανιώτη

ISBN 960-03-3153-7

Turquoise of Winter (2009)

Βιντεοκλίπ σε στυλ slideshow

Άλλη μια απόπειρα δημιουργίας μουσικού βιντεοκλίπ, τη φορά αυτή με τη μορφή slideshow/φωτομοντάζ. Μουσική: Turquoise of Winter (Dead Admiral, από το άλμπουμ Queen of Clubs, 2009).

Vanessa & Annabella (2009)

Βιντεοκλίπ για το ομότιτλο ορχηστρικό

Το πρώτο βιντεοκλίπ που επιχείρησα να φτιάξω, με οπτικό υλικό από το Αρχείο Prelinger και οπτικά εφέ της Pixelan SpiceFX (Αθήνα, Μάιος 2009). Μουσική: Vanessa & Annabella (Dead Admiral, από το άλμπουμ Pareidolia, 2009).

Μέρες Δεκεμβρίου του 2008 (2008)

Τι είναι η πατρίδα μας;

Μέρες Δεκεμβρίου του 2008. Ταραχές ξεσπούν στην Αθήνα ως αντίδραση για το θανάσιμο πυροβολισμό ενός μαθητή από αστυνομικό. Το πανέμορφο ιστορικό κέντρο της πόλης γίνεται στάχτη. Καταστροφές περιουσιών, βανδαλισμοί κτιρίων και μνημείων. Ποιος μας φυλάει από τους φύλακες κάθε λογής σημαίας και ιδεολογίας; Ένα βίντεο που δεν επιχειρεί να πάρει θέση ούτε να δώσει εξηγήσεις, καταγράφοντας απλώς - και με την αρμόζουσα πένθιμη διάθεση - ένα απ' τα πιο παράλογα γεγονότα στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Το πατριωτικό ποίημα Τι Είν' η Πατρίδα μας; του Ιωάννη Πολέμη (1862-1924) αποκτά διάσταση πικρά σαρκαστική, συνοδευόμενο από εικόνες μίσους, ολέθρου και απόγνωσης.

Family Trust (2004)

Η αφόρητη βαρύτητα του φαίνεσθαι

Δίχως να είναι κανένα αριστούργημα, το πρώτο μυθιστόρημα της Αμερικανίδας Amanda Brown, Η Εκδίκηση της Ξανθιάς, σημείωσε θεαματικό σουξέ σατιρίζοντας με τρόπο κάπως αφελή, πλην δροσερά νεανικό, τα πολιτισμικά στερεότυπα του σύγχρονου αστικού δυτικού κόσμου. Παρότι η αμέσως επόμενη συγγραφική της απόπειρα, το χιουμοριστικό και πάλι μυθιστόρημα Family Trust, ακολoυθεί την ίδια πάνω κάτω συνταγή, δεν κατάφερε να προσελκύσει ενδιαφέρον ανάλογο της πρώτης - και όχι άδικα. Η εξόφθαλμη έλλειψη γνήσιας έμπνευσης, οι βεβιασμένα "κωμικές" καταστάσεις και συγκυρίες, ένα πρωταγωνιστικό ζευγάρι - υπερκινητική και εργασιομανής Αμερικανοεβραία γιάπισσα και αργόσχολος ζάπλουτος Βρετανός "μαμάκιας" - που αναρωτιέσαι τι στα κομμάτια βρήκαν τελικά ο ένας στον άλλον, το "ρομποτικά" ιδανικό, εκνευριστικό μάλλον παρά αξιαγάπητο πιτσιρίκι του οποίου η οικογενειακή τραγωδία τους φέρνει κοντά και η σωρεία παλαιολιθικών κλισέ που με το πρόσχημα της διακωμώδησής τους καταλήγουν να αποθεωθούν, όπως ήταν λογικό απογοήτευσαν τους αναγνώστες - με αποτέλεσμα η καριέρα της κ. Brown να πάρει ολοταχώς και αμετακλήτως την κατιούσα. Άλλο ένα βιβλίο του οποίου η έκδοση στην Ελλάδα ματαιώθηκε, πιθανότατα λόγω της απότομης κάμψης που παρουσίασαν στο μεταξύ οι πωλήσεις του στο εξωτερικό. Και για να πω την πικρή αλήθεια, μεγαλύτερη (τόσο σε έκταση όσο και σε περιεχόμενο) σαχλαμάρα δεν έχει πέσει στα χέρια μου ως τώρα - τα μισά σχεδόν κεφάλαια δίνουν την εντύπωση ότι γράφτηκαν κυριολεκτικά με το ζόρι (αν όχι με την... απειλή όπλου) μόνο και μόνο για να συμπληρωθεί ο καθορισμένος από το συμβόλαιο αριθμός σελίδων. Χωρίς υπερβολή, μερικά Άρλεκιν σε σύγκριση μ' αυτό είναι πραγματική λογοτεχνία.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Και αυτό το "διαμάντι" είχε την τιμή να μεταφραστεί στα Ελληνικά από την αφεντιά μου (ας όψονται οι αψιλίες), για λογαριασμό εκδοτικού οίκου ο οποίος τότε μεσουρανούσε, τώρα όμως έχει πια κλείσει (η ολοκλήρωση της μετάφρασης συνέπεσε, μάλιστα, με τα προεόρτια του κλεισίματός του).