Summer City (1977)

Εις τον αφρό της θάλασσας

Στην Αυστραλία των αρχών της δεκαετίας του '60, τέσσερις φίλοι - ο Sandy (John Jarrat), o Robbie (Phillip Avalon), ο Scollop (Mel Gibson) και ο Boo (Steve Bisley) - ετοιμάζονται για ένα τελευταίο περιπετειώδες Σαββατοκύριακο λίγο πριν ο Sandy νοικοκυρευτεί και εγκαταλείψει την ξένοιαστη ζωή της παρέας. Διασχίζοντας με το αμάξι τους τη γραφική ύπαιθρο, διασκεδάζουν, μεθούν, κάνουν surfing στα μεγαλόπρεπα κύματα των ακτών, συναντούν διάφορους τύπους και ενίοτε μπαίνουν σε μπελάδες, αλλά χωρίς σοβαρό αντίκτυπο. Ως τη στιγμή που ο κατά συρροήν γυναικάς Boo τα μπλέκει με ένα ανήλικο κορίτσι, την Caroline (Debbie Forman), εξαγριώνοντας τον αυστηρό πατέρα της (James Elliott) που δεν θα διστάσει να φτάσει στα άκρα προκειμένου να "ξεπλύνει την ντροπή"...

Πέρα απ' την παρουσία ενός νεότατου και... οξυζεναρισμένου Mel Gibson (Φονικό Όπλο, Maverick) - όπως και του στενού φίλου (και τότε συμφοιτητή και συγκατοίκου του) Steve Bisley, που σύντομα θα συμπρωταγωνιστούσε με τον Gibson στο θέατρο και στη σειρά ταινιών Mad Max και θα έκανε καριέρα στην τηλεόραση - στον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο, το Summer City δεν έχει τίποτα ριζοσπαστικό να κομίσει στην ιστορία του σινεμά: ούτε το θέμα του είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο, ούτε η διεκπεραίωση διακρίνεται από κάποια αξιοσημείωτη σκηνοθετική παρέμβαση.

Όταν Σπάσαμε τις Αλυσίδες (1958)

Σύγκρουση & ευαισθησία σε ασπρόμαυρο φόντο

Δυο κατάδικοι, ο οργισμένος μαύρος Noah Cullen (Sidney Poitier) και ο λευκός ρατσιστής John "Joker" Jackson (Tony Curtis), το σκάνε από μια ντεραπαρισμένη κλούβα ενώ είναι δεμένοι μεταξύ τους με ένα ζευγάρι χειροπέδες: "Ο δεσμοφύλακας είχε αίσθηση του χιούμορ", όπως αποφαίνεται ο σερίφης Max Muller (Theodore Bikel), που αναλαμβάνει να τους κυνηγήσει. Στη διάρκεια της ξέφρενης φυγής τους μέσα από δάση, βαλτοτόπια, ποτάμια κι άγρια βουνά, με το απόσπασμα της αστυνομίας να έχει αμοληθεί ξοπίσω τους, οι δυο δραπέτες ανακαλύπτουν ότι οι διαφορές τους δεν είναι τόσο αβυσσαλέες όσο είχαν μάθει να πιστεύουν και πως δεν τους ενώνει μόνο η αλυσίδα...

Ρόλος έκπληξη για τον Tony Curtis (Μερικοί το Προτιμούν Καυτό, Σπάρτακος), αλλά και για τον Sidney Poitier (Στον Κύριό Μας με Αγάπη, Μάντεψε Ποιος θα 'ρθει το Βράδυ) - δυο φινετσάτους ζεν πρεμιέ στο απόγειο της ομορφιάς τους, που όσο κι αν πασχίζουν να "τσαλακώσουν" την εικόνα τους, μετά βίας πείθουν ως αποβράσματα της κοινωνίας. Αυτό βέβαια έχει την εξήγησή του, διότι στην εποχή που γυρίστηκε το έργο, θα ήταν δύσκολο να μεταδοθεί οποιοδήποτε αντιρατσιστικό μήνυμα μέσω ενός έγχρωμου ηθοποιού που θα έμοιαζε πραγματικά με εγκληματία.

Brideshead Revisited (2008)

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του πολιτικά ορθού

Σ' ένα κολέγιο της Οξφόρδης, λίγο πριν το ξέσπασμα του A' Παγκοσμίου Πολέμου, ο νεαρός επίδοξος ζωγράφος Charles Ryder (Matthew Goode) γίνεται φίλος με τον ωραίο, ιδιόρρυθμο συμφοιτητή του Sebastian Flyte (Ben Whishaw), ο οποίος τον μυεί στον εκκεντρικό τρόπο ζωής του και τον φέρνει σε επαφή με την αριστοκρατική αλλά προβληματική οικογένειά του. O Sebastian ερωτεύεται παράφορα τον Charles, όμως τα συναισθήματά του μένουν χωρίς ανταπόκριση. Η γνωριμία και το ειδύλλιο του Charles με την αδελφή του Sebastian, Julia (Hayley Atwell) θα δώσει τη χαριστική βολή στη φιλία τους και θα οδηγήσει τον Sebastian στην αυτοκαταστροφή...

Θυμίζει κάτι; Και ναι και όχι. Όσοι έχουν υπόψη τους το πρωτότυπο κείμενο της Επιστροφής στο Brideshead, ή στη δεκαετία του '80 στήνονταν κάθε βδομάδα μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσουν την πιστή στο βιβλίο σειρά της Granada Television (με τους υπέροχους Jeremy Irons και Anthony Andrews, ένα από τα ομορφότερα πρωταγωνιστικά ντουέτα που πέρασαν ποτέ απ' την οθόνη), θα παραξενευτούν με τη... μετάλλαξη που έχουν υποστεί τα μυθιστορηματικά γεγονότα στη σύγχρονη κινηματογραφική τους έκδοση.

Βότκα με Ρόδι

(Μ)εθ(υ)ιστικό cocktail γεύσης και χρώματος

Τη βότκα με χυμό ροδιού την αγάπησα παράφορα με την πρώτη ματιά: με συγκλόνισε το εξαίσιο, ημιδιάφανο ρουμπινί χρώμα της, σε συνδυασμό με την ουσιαστική όσο και ανάλαφρη υφή της. Απ' την πρώτη στιγμή που την αντίκρυσα, ήξερα πως έπρεπε να τη φτιάξω κι εγώ με τα χεράκια μου - κυκλοφορεί βεβαίως έτοιμη στο εμπόριο, αλλά τα βιομηχανοποιημένα ποτά με προσμείξεις άλλων συστατικών (ιδίως φρούτων και ακόμα χειρότερα, κόκκινων φρούτων) περιέχουν τόσα συντηρητικά και τεχνητές χρωστικές ή/και αρώματα, ώστε έχουν σχεδόν πάντα την τάση να μου αφήνουν μια επίγευση φαρμάκου. Ίσως γι' αυτό ευθύνεται η δική μου υπερανεπτυγμένη γεύση και όσφρηση (οι περισσότεροι αλλεργικοί αναπτύσσουμε άθελά μας ένα είδος "υπεραίσθησης" απέναντι σε ό,τι ερέθισμα σχετίζεται με τις αλλεργίες μας), αλλά σπάνια μου έτυχε να δοκιμάσω αλκοολούχο ποτό με εκχύλισμα φρούτων που να μη μου αφήσει έστω και ένα ίχνος της δυσάρεστης αυτής επίγευσης.

Σάτυρος Έρως (2010)

Γιαννούλης Χαλεπάς, καλλιτέχνης και μάρτυρας

Μια συνάντηση καθοριστική, μια εκ βαθέων εξομολόγηση. Το πρόσωπο και το προσωπείο του καλλιτέχνη με την ποιητικά ευφάνταστη, μα και πιστή στο πηγαίο υλικό της πένα της Ελένης Χωρεάνθη - διττή (αυτο)προσωπογραφία διαθλασμένη απ' την απόσταση του χρόνου και την κοινωνική προκατάληψη. Άγιος και σάτυρος, πνεύμα ιδιοφυές και παρεξηγημένο στον καιρό του, ο δημιουργός της Κοιμωμένης επιστρέφει για να κλείσει ανοιχτούς λογαριασμούς, να φωτίσει άλυτα αινίγματα, να αντιπαραθέσει και να συμφιλιώσει παρελθόν, μέλλον και παρόν. Ξαναγυρίζει "ανανεωμένος" στο χώμα, στην υφή του χώματος, στην αρχή του, ολοκληρώνοντας μια μακρόχρονη όσο και ανισόπεδη κυκλική πορεία καλλιτεχνικής δημιουργίας. Πυκνή, πολυεπίπεδη, στέρεα και συναρπαστικά δομημένη, η εξαιρετική αυτή μυθιστορηματική βιογραφία αποτελεί εξέχοντα συναισθηματικό φόρο τιμής, αλλά και ευσυνείδητα εμπεριστατωμένη ιστορική αποκατάσταση ενός από τους μεγαλύτερους παγκοσμίως γλύπτες/ποιητές του 20ού αιώνα. Το θαυμάσιο ευρηματικό εξώφυλλο, ψηφιακή δημιουργία κολάζ βασισμένη σε έργα του Χαλεπά, είναι της Βερίνας Χωρεάνθη.

Προσγείωση - Down to Earth (2010)

Μια άσκηση εδάφους (στην κυριολεξία)

Μια σύντομη άσκηση ύφους με δάκρυα και χαμόγελα, αλλά δίχως πρόσωπα. Όλο το ακουστικό υλικό που χρησιμοποιήθηκε ανήκει στο Public Domain και μεταφορτώθηκε από τους ιστοτόπους Archive.org και Public Domain 2ten. Συμμετοχή στο Public Digital Festival 2010, στην κατηγορία Φτιάξ' το Μόνος σου.

Η Εξορία των Αρχαγγέλων (2005)

Λόγια δίχως τη μουσική

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: Ιωλκός
Έτος Έκδοσης: 2005
Χαρτόδετο, Μεγάλου Σχήματος (17x24)
Σελίδες: 64
Πίνακας Εξωφύλλου: Henri Matisse, Les Plumes Blanches (1919)
Διάθεση: @ Archive.org

ISBN 960-426-366-8

Βρείτε την Ορτανσία (2001)

Μυθιστόρημα

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ

Εκδόσεις: Καστανιώτη
Έτος Έκδοσης: 2001
Χαρτόδετο, Μεγάλου Σχήματος (13x22)
Σελίδες: 416
Πίνακας Εξωφύλλου: Jan Saudek, Boys & Girls/Brothers & Sisters (1983)
Διάθεση: @ Εκδόσεις Καστανιώτη

ISBN 960-03-3153-7

Turquoise of Winter (2009)

Βιντεοκλίπ σε στυλ slideshow

Άλλη μια απόπειρα δημιουργίας μουσικού βιντεοκλίπ, τη φορά αυτή με τη μορφή slideshow/φωτομοντάζ. Μουσική: Turquoise of Winter (Dead Admiral, από το άλμπουμ Queen of Clubs, 2009).

Vanessa & Annabella (2009)

Βιντεοκλίπ για το ομότιτλο ορχηστρικό

Το πρώτο βιντεοκλίπ που επιχείρησα να φτιάξω, με οπτικό υλικό από το Αρχείο Prelinger και οπτικά εφέ της Pixelan SpiceFX (Αθήνα, Μάιος 2009). Μουσική: Vanessa & Annabella (Dead Admiral, από το άλμπουμ Pareidolia, 2009).