Η αφόρητη βαρύτητα του φαίνεσθαι
Δίχως να είναι κανένα αριστούργημα, το πρώτο μυθιστόρημα της Αμερικανίδας Amanda Brown, Η Εκδίκηση της Ξανθιάς, σημείωσε θεαματικό σουξέ σατιρίζοντας με τρόπο κάπως αφελή, πλην δροσερά νεανικό, τα πολιτισμικά στερεότυπα του σύγχρονου αστικού δυτικού κόσμου. Παρότι η αμέσως επόμενη συγγραφική της απόπειρα, το χιουμοριστικό και πάλι μυθιστόρημα Family Trust, ακολoυθεί την ίδια πάνω κάτω συνταγή, δεν κατάφερε να προσελκύσει ενδιαφέρον ανάλογο της πρώτης - και όχι άδικα. Η εξόφθαλμη έλλειψη γνήσιας έμπνευσης, οι βεβιασμένα "κωμικές" καταστάσεις και συγκυρίες, ένα πρωταγωνιστικό ζευγάρι - υπερκινητική και εργασιομανής Αμερικανοεβραία γιάπισσα και αργόσχολος ζάπλουτος Βρετανός "μαμάκιας" - που αναρωτιέσαι τι στα κομμάτια βρήκαν τελικά ο ένας στον άλλον, το "ρομποτικά" ιδανικό, εκνευριστικό μάλλον παρά αξιαγάπητο πιτσιρίκι του οποίου η οικογενειακή τραγωδία τους φέρνει κοντά και η σωρεία παλαιολιθικών κλισέ που με το πρόσχημα της διακωμώδησής τους καταλήγουν να αποθεωθούν, όπως ήταν λογικό απογοήτευσαν τους αναγνώστες - με αποτέλεσμα η καριέρα της κ. Brown να πάρει ολοταχώς και αμετακλήτως την κατιούσα. Άλλο ένα βιβλίο του οποίου η έκδοση στην Ελλάδα ματαιώθηκε, πιθανότατα λόγω της απότομης κάμψης που παρουσίασαν στο μεταξύ οι πωλήσεις του στο εξωτερικό. Και για να πω την πικρή αλήθεια, μεγαλύτερη (τόσο σε έκταση όσο και σε περιεχόμενο) σαχλαμάρα δεν έχει πέσει στα χέρια μου ως τώρα - τα μισά σχεδόν κεφάλαια δίνουν την εντύπωση ότι γράφτηκαν κυριολεκτικά με το ζόρι (αν όχι με την... απειλή όπλου) μόνο και μόνο για να συμπληρωθεί ο καθορισμένος από το συμβόλαιο αριθμός σελίδων. Χωρίς υπερβολή, μερικά Άρλεκιν σε σύγκριση μ' αυτό είναι πραγματική λογοτεχνία.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Και αυτό το "διαμάντι" είχε την τιμή να μεταφραστεί στα Ελληνικά από την αφεντιά μου (ας όψονται οι αψιλίες), για λογαριασμό εκδοτικού οίκου ο οποίος τότε μεσουρανούσε, τώρα όμως έχει πια κλείσει (η ολοκλήρωση της μετάφρασης συνέπεσε, μάλιστα, με τα προεόρτια του κλεισίματός του).
